Aşk, her zaman yüksek sesle yaşanmaz.
Bazen bir bakış, bir suskunluk ya da içimize çöken bir “keşke”dir.
Bu şiir, kalbimizden çıkamayanların ve adını koyamadıklarımızın izini sürüyor.
Sana dokunmadım belki,
ama her cümlenin arasına sen sızdın.
Gözlerin gibi değildi hiçbir bakış,
ve ben her yüzde seni aradım durdum.
Kelimeler eksildi benden,
suskunluklar çoğaldı adının yerine.
Bir yabancı gibi geçtin içimden,
ama kalbimde en tanıdık yer sende.
Aklım, ellerin kadar uzak artık,
birkaç “keşke” kaldı avuç içlerimde.
Söylenmeyenler gürültü yaptı içimde,
ve sen gittin… hiçbir şey demeden.
Kal deseydin, kalırdım belki,
ama git dedin gibi sustun.
Aşk bazen bir söz değil,
bir bakışın geride bıraktığı boşluktu.
— Yarkut Sayın
Yorum bırakın