Yarkut Sayın
Her gün başka renkte görünmek,
ama gerçekte hiç görünmemek…
Sözlerin en büyüğü tutarlılıktır.
Bir gün yeşil giyindin,
“Doğaya aşığım,” dedin.
Ertesi gün maviydin,
“Denizler sensin,” diye geldin.
Dün gece kızıldın,
Alev gibi yakıp geçtin.
Bu sabah beyazsın,
“Ben en temiziyim,” dedin.
Sözlerin, çiğnenmiş bir yemin gibi
Gözlerimde büyüyüp küçülüyor.
Dün “asla” dediğin ne varsa
Bugün sırıtkan bir “belki” oluyor.
Seni sevdim mi?
Evet.
Ama seni değil belki,
Olduğunu sandığım hâlini.
Şimdi her renkten gökkuşağına döndün,
Ama içim gri.
Senin adına boyanmış duvarlara
Tutunamıyor artık kalbim.
Yorum bırakın