Cumhuriyet Destanı – Küllerinden Doğan Sabah

Yarkut Sayın

UYANIŞ

Bir karanlık çökmüştü ufka,
Güneşin adını bile unuttuk o gün.
Toprak susuz, insan umutsuz,
Bir millet, sessiz bir mezar gibi dağılmıştı.

Fakat rüzgârın içinden bir ses duyuldu:
“Yeter!” dedi, “Yeter bu yorgunluğa.”
Ve dağ taş yankılandı o adla —
Bir adam çıktı,
Küller içinden bir ulus uyandı.

Kimi elinde silah, kimi sözle,
Kimi mendilini bayrak yaptı,
Kimi gözyaşını umutla kuruttu.
Ve Anadolu yeniden doğdu
Bir kadının ninnisinden,
Bir çocuğun aç karnından,
Bir subayın sessiz direnişinden.


DOĞUŞ

Sonra bir sabah,
Dağlar sessizdi ama gökyüzü şarkı söylüyordu.
“Egemenlik milletindir!”
diyordu rüzgâr,
Ve o gün,
Bir ulus ilk kez kendi adını söyledi yüksek sesle:
Cumhuriyet.

Toprak artık sadece toprak değildi,
Bir emanet olmuştu gelecekten geçmişe.
Kalemler tüfeklerden daha gürültülüydü,
Karanlık yerini harflerin ışığına bıraktı.

Kadınlar eşit yürüdü,
Çocuklar okumayı öğrendi,
Ve umut artık sadece bir kelime değildi.
Bir bayrak gibi gökyüzüne çekilmişti:
Kırmızı,
Ve sonsuz…


YÜKSELİŞ

Yıllar geçti,
Tarlalar yeşerdi, şehirler ışıkla doldu.
Bir ulus yürümeyi öğrendi kendi gölgesinde,
Kız çocukları okula, oğullar fabrikalara gitti.

Demirden bir iradeyle örüldü yollar,
Köprüler kuruldu kelimelerden.
Her harf bir devrimdi,
Her ses bir zaferin yankısı.

Bilim konuştu, sanat konuştu,
Bir millet yeniden “biz” dedi.
Ve o ses gökyüzüne kadar yükseldi:
“Ne mutlu…”


SARSILIŞ

Ama zaman bazen dost değildir,
Unutuş sızar arka sokaklardan.
Bir milletin hafızası,
Gürültüler arasında sessizce silinir.

Kimi çıkar, unutur kim olduğumuzu,
Kimi susar, korkar hatırlatmaktan.
Bir yanda yükselen binalar,
Bir yanda yıkılan değerler.
Ve bir sabah,
Bayrağın gölgesine sığınmak bile lüks olur.

Ama tarih sustuğunda bile,
Dağlar konuşur;
Çünkü Cumhuriyet sadece bir söz değil,
Bir yemindir —
Nefes aldığın sürece taşırsın.


YEMİN

Bugün yine aynı gökyüzü altındayız,
Aynı toprakta, ama belki biraz daha yorgun.
Yine de o sabahın ışığı sönmedi,
Çünkü her çocuğun gözünde hâlâ o kıvılcım var.

Cumhuriyet,
Bir miras değil sadece —
Bir görev,
Bir hatırlayış,
Bir devam ediştir.

Yorum bırakın

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑