Yarkut Sayın – Hayatın Satır Aralarında
Şiir, deneme ve toplumsal yazılarla insanın izini süren satırlar
– Yarkut Sayın
Sana dokunmadım;
ama yokluğun, avucumda iz bıraktı.
Biz,
aynı cümleyi kurmadan anlaşmayı
erken öğrendik.
Adını yüksek sesle söylemedim;
kalbim duyar da
yerinden kalkar diye.
Aşk bazen
gelmeyene kapı aralamaktır,
bazen de geleni
sessizce beklemeyi bilmektir.
— Yarkut Sayın
İnsan, birini kaybettiğinde ya da birine uzun süre ulaşamadığında
kelimelerle arasına mesafe koyar.
Çünkü bazı duygular anlatılmak için değil,
taşınmak için vardır.
Böyle zamanlarda hayat daha sessiz akar.
Günler birbirine benzer,
sorular cevapsız kalır.
İnsan güçlü görünmeye çalışmaz;
sadece ayakta kalmayı öğrenir.
İçte dolaşan bir eksiklik hissi vardır.
Ne tam bir hüzün,
ne de açık bir umut…
Daha çok, alışmaya çalışılan bir boşluk.
Bu hâl bir zaaf değildir.
Aksine, insanın kendini koruma biçimidir.
Ruh, yükünü hafifletmek için
bilinçli bir şekilde yavaşlar.
Çare her zaman büyük sözlerde bulunmaz.
Bazen çare,
zamana alan açmaktır.
Bazen susmak,
bazen aynı yere bakarak düşünmektir.
Ve zamanla, fark edilmeden,
insan yeniden nefes almaya başlar.
Acı kaybolmaz belki,
ama taşınabilir hâle gelir.
Hayat, her şeye rağmen devam eder.
İnsan da…
kendi ritmini bulana kadar.
– Yarkut Sayın
İnsan bazen aynaya bakarak değil, hissederek anlar değiştiğini.
Bedenin yavaşladığı, ama ruhun hâlâ aynı yerden baktığı o sessiz eşikte;
zaman değil, eksilen bakışlar konuşur.
Bu şiir, yaşın değil hissin ölçü olduğu yerlere dair.
Okumaya devam et “Değişen Zaman Değil, Bakmayan Gözler”
– Yarkut Sayın
Aşk, bazen bir fısıltıyla başlar;
kalbin kimseye söyleyemediği,
yalnızca bir kişinin duyabileceği kadar ince,
bir o kadar da gerçek bir çağrıyla.
Bazen de sessizliğin tam ortasında çoğalır;
iki bakış birbirine değdiğinde
zaman yavaşlar, dünya geri çekilir,
geriye sadece “biz” kalır—
hiçbir kelimenin anlatamadığı o küçük evren.
Aşk, aynı yolda yürümektir biraz;
yan yana atılan adımlarda
kimsenin görmediği bir ritim bulmak,
aynı rüzgâra yüzünü bırakıp
aynı hayale tutunabilmek.
Kırılgan bir çiçek kadar narin,
bir dağ kadar güçlüdür aşk;
bazen bir dokunuşla ürperir,
bazen de dış dünyanın fırtınalarına
sessizce meydan okur.
Ve sonunda,
aşk dediğin…
iki kalbin aynı anda “iyi ki” demeyi öğrenmesidir;
birbirine alışırken büyümesi,
büyürken daha çok sarılması,
her anın içine bir damla umut bırakmasıdır.
– Yarkut Sayın
Ben hep tektim…
Yollarım sessiz, içim kendine saklıydı.
Konuşmayan bir yalnızlık gibi dururdu hayat,
kimse bilmezdi gecelerimi neyin üşüttüğünü.
Bir yanım hep eksik, hep tamamlanmayı beklerdi.
Sonra sen geldin…
Hiçbir şeyi zorlamadan,
benim bile söyleyemediğim duygulara adınla dokundun.
Güneş gibi açtın kapalı pencerelerimi;
bugünümde umut oldun,
yarınımda cesaret.
Kalbim, ilk kez iki kişilik bir yola dönüştü.
Dünya genişledi bir anda,
sanki bana dar gelen hayat
seninle yerini buldu.
Zaman aktı…
Adımlarımız aynı ritimde büyüdü,
konuşmalarımızdan bir yuva kuruldu içimizde.
Sonra küçük kahkahalar eklendi hikâyemize—
adımlarımızdan hızlı koşan,
gülüşleriyle evi ışık yapan o minik mucizeler…
Şimdi akşamları en çok seviyorum:
Senin sesin mutfağa karışıyor,
çocukların kahkahası odalara yayılıyor,
ben izlerken kalbim sessizce “iyi ki” diyor.
Bir ömür tek kişilik sandığım hayat,
sen geldin…
biz olduk
ve biz, en güzel halimize dönüştük.
— Yarkut Sayın
30 Ağustos, milletimizin küllerinden yeniden doğduğu, özgürlüğün ve bağımsızlığın sonsuza dek kazanıldığı gündür.
Bu şiir, o günlerin karanlığından doğan güneşi, kahramanlarımızın fedakârlığını ve Mustafa Kemal Atatürk’ün ölümsüz liderliğini anlatan bir destandır.
Zafer Bayramımız kutlu olsun!
– Yarkut Sayın
“Yaşam, ufka yürüyen bir yolcudur.
Her adımda biraz doğar, biraz eksiliriz.”
– Yarkut Sayın
Yaşamı anlamak, bazen en küçük ayrıntıda saklıdır. Bir gülüşte başlar, bir düşüşte son bulur. Bizse yolcuyuz; her adımda biraz daha doğar, biraz daha eksiliriz.
Okumaya devam et “Adımların Sessizliği”
– Yarkut Sayın
Bazen yazmak değil, yazamamak anlatır en çok.
Kelimelerin durduğu yerde başlayan sessizliğe bir şiir…
– Yarkut Sayın
Bazı duygular vardır, zamanla silinmez…
Bazı insanlar vardır, gitse de içimizde kalır. “Gelmese de Kalan” — bir bekleyişin, bir kabullenişin ve sessizce sevmenin şiiri.
