Sonbaharın Sessizliğinde, yalnızlıkla sararmış yaprakların arasında kaybolan bir yasın, sessizce süzülen bir hüznün izini sürüyor. Bir sonbahar günü sevdiğini kaybetmiş birinin iç dünyasında gezinirken, yağmurla birlikte düşen her yaprak bir anıyı canlandırıyor. Bu şiir, mevsimlerin en hüzünlüsünde bekleyenlerin sesi olmak istiyor.