Kendini Ararken

“Kendimi ararken…
Kalabalıklar içinde yok oldum.
Meğer en derin kayboluş, içe doğru olandı.”

İnsan bazen kalabalıkta değil,
kendi içinde kaybeder kendini.
En sessiz arayış, en çetin olandır.

Yarkut Sayın

Sabır Sessizdir

“Toprağa gömdüğün acılar, bir gün çiçek gibi açar…
Sabır, en sessiz mucizedir.”

Acılarla yoğrulmuş kalpler, bir gün çiçek açar.
Sabır, büyürken hiç ses çıkarmaz.
Belki de en gerçek mucize, içten içe kabullenmektir.

Yarkut Sayın

Gözlerin Susarken

“Gözlerin gitmeden önce susmuştu…
Meğer vedalar önce bakışlarda başlarmış.”

Vedalar hep sessiz başlar…
Önce gözler susar, sonra kelimeler.
Bir bakış, binlerce söze bedeldir.

Yarkut Sayın

Sessizlik, Barışın Dilidir

Bazı sessizlikler barıştan yapılır,
Kelimeler yalnızca yol arkadaşıdır.
İnsan, en çok içini affedince büyür.

Yarkut Sayın

🌿
Bazı duygular sözcüklere ihtiyaç duymaz.
Kimi zaman bir suskunluk, en içten barış çağrısıdır.
İnsan; kırgınlıklarını, geçmişini ve kendi iç sesini affettikçe hafifler.
Bugün bir sessizlikte huzuru duyabilenlere selam olsun…

Sabırla Büyüyen Umut

Toprak bile sabreder bahara,
Ne fırtına ne don kalır ardında.
Umut, kuruyan dalda değil,
Gövdesine sessizce dönen can’dadır.

Yarkut Sayın

Sen Bilmeden

Yarkut Sayın

Her aşk karşılık beklemez. Kimi zaman bir bakışın uzağında, bir kelimenin gerisinde yaşanır. “Sen Bilmeden”, duyulmayan ama eksilmeyen bir aşkın iç sesi…
Bu şiir, sessizce sevmeyi, vazgeçmeden sevilmeyi anlatıyor.

Okumaya devam et “Sen Bilmeden”

Kökte Bekleyen Umut

Rüzgâr yıkar dalı,
kırar bazen…
Ama umut hep kökte bekler
yeniden yeşermek için.

Bazı kırılışlar, yalnızca dıştan görünür.
Oysa içimizde, derinlerde…
Kökler hâlâ hayattadır.
Ve umut, yeniden filiz vermek için sadece biraz zaman bekler.

Yarkut Sayın

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑