Yarkut Sayın
İlk bakışta tanıdık gelen bir yabancı…
Henüz adını bilmiyordum ama kalbim çoktan tanımıştı onu.
Bazen bir göz temasında bir ömür saklıdır.
Bazı karşılaşmalar tesadüf değil, çağrıdır.
Yarkut Sayın – Hayatın Satır Aralarında
Şiir, deneme ve toplumsal yazılarla insanın izini süren satırlar
Yarkut Sayın
İlk bakışta tanıdık gelen bir yabancı…
Henüz adını bilmiyordum ama kalbim çoktan tanımıştı onu.
Bazen bir göz temasında bir ömür saklıdır.
Bazı karşılaşmalar tesadüf değil, çağrıdır.
Yarkut Sayın
Her gün başka renkte görünmek,
ama gerçekte hiç görünmemek…
Sözlerin en büyüğü tutarlılıktır.
Yarkut Sayın’ın içe dönük bir şiiri: zamanın, sessizliğin ve kalışların izinde…
Okumaya devam et “Geç Kalan”“Kendimi ararken…
Kalabalıklar içinde yok oldum.
Meğer en derin kayboluş, içe doğru olandı.”
İnsan bazen kalabalıkta değil,
kendi içinde kaybeder kendini.
En sessiz arayış, en çetin olandır.
— Yarkut Sayın
“Toprağa gömdüğün acılar, bir gün çiçek gibi açar…
Sabır, en sessiz mucizedir.”
Acılarla yoğrulmuş kalpler, bir gün çiçek açar.
Sabır, büyürken hiç ses çıkarmaz.
Belki de en gerçek mucize, içten içe kabullenmektir.
— Yarkut Sayın
“Gözlerin gitmeden önce susmuştu…
Meğer vedalar önce bakışlarda başlarmış.”
Vedalar hep sessiz başlar…
Önce gözler susar, sonra kelimeler.
Bir bakış, binlerce söze bedeldir.
— Yarkut Sayın
Yarkut Sayın
Bir ayrılık sadece vedayla değil, kapının aralığında kalan bir sesle de devam eder.
“Kapının Aralığında”, gidişiyle kalışı birbirine karışmış bir aşkın sessiz izlerini taşıyor.
Bir gün, sadece boşluğun bile “sen” dediğini duyarsan, işte o şiir buraya düşer.
Yarkut Sayın
Her aşk karşılık beklemez. Kimi zaman bir bakışın uzağında, bir kelimenin gerisinde yaşanır. “Sen Bilmeden”, duyulmayan ama eksilmeyen bir aşkın iç sesi…
Bu şiir, sessizce sevmeyi, vazgeçmeden sevilmeyi anlatıyor.
Sonbaharın Sessizliğinde, yalnızlıkla sararmış yaprakların arasında kaybolan bir yasın, sessizce süzülen bir hüznün izini sürüyor. Bir sonbahar günü sevdiğini kaybetmiş birinin iç dünyasında gezinirken, yağmurla birlikte düşen her yaprak bir anıyı canlandırıyor. Bu şiir, mevsimlerin en hüzünlüsünde bekleyenlerin sesi olmak istiyor.
Okumaya devam et “Sonbaharın Sessizliğinde – Bir Yasın Şiiri”Aşk, her zaman yüksek sesle yaşanmaz.
Bazen bir bakış, bir suskunluk ya da içimize çöken bir “keşke”dir.
Bu şiir, kalbimizden çıkamayanların ve adını koyamadıklarımızın izini sürüyor.