Kendini Ararken

“Kendimi ararken…
Kalabalıklar içinde yok oldum.
Meğer en derin kayboluş, içe doğru olandı.”

İnsan bazen kalabalıkta değil,
kendi içinde kaybeder kendini.
En sessiz arayış, en çetin olandır.

Yarkut Sayın

Sabır Sessizdir

“Toprağa gömdüğün acılar, bir gün çiçek gibi açar…
Sabır, en sessiz mucizedir.”

Acılarla yoğrulmuş kalpler, bir gün çiçek açar.
Sabır, büyürken hiç ses çıkarmaz.
Belki de en gerçek mucize, içten içe kabullenmektir.

Yarkut Sayın

Gözlerin Susarken

“Gözlerin gitmeden önce susmuştu…
Meğer vedalar önce bakışlarda başlarmış.”

Vedalar hep sessiz başlar…
Önce gözler susar, sonra kelimeler.
Bir bakış, binlerce söze bedeldir.

Yarkut Sayın

Sen Bilmeden

Yarkut Sayın

Her aşk karşılık beklemez. Kimi zaman bir bakışın uzağında, bir kelimenin gerisinde yaşanır. “Sen Bilmeden”, duyulmayan ama eksilmeyen bir aşkın iç sesi…
Bu şiir, sessizce sevmeyi, vazgeçmeden sevilmeyi anlatıyor.

Okumaya devam et “Sen Bilmeden”

Sonbaharın Sessizliğinde – Bir Yasın Şiiri

Sonbaharın Sessizliğinde, yalnızlıkla sararmış yaprakların arasında kaybolan bir yasın, sessizce süzülen bir hüznün izini sürüyor. Bir sonbahar günü sevdiğini kaybetmiş birinin iç dünyasında gezinirken, yağmurla birlikte düşen her yaprak bir anıyı canlandırıyor. Bu şiir, mevsimlerin en hüzünlüsünde bekleyenlerin sesi olmak istiyor.

Okumaya devam et “Sonbaharın Sessizliğinde – Bir Yasın Şiiri”

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑